Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce możesz określić tutaj.

Dr n.med. Adam Jamroż
specjalista chirurgii ogólnej i onkologicznej

Warto wiedzieć | Proktosonomed Lublin

Zachęcamy do korzystania z rejestracji internetowej ,,Umów się"

Rejestracja telefoniczna

czynna w dni robocze
w godzinach 900-2000
Telefon
tel. 795 871 047

Adres:

Adres20-632 Lublin
ul. Jana Sawy1A/54B

 Adres e-mail:

biuro@proktosonomed.lublin.pl
rejestracja@proktosonomed.lublin.pl
kontakt@proktosonomed.lublin.pl


Warto wiedzieć


Anatomia przewodu pokarmowego – układ narządów jamy brzusznej wchodzących w skład układu pokarmowego

Warto  wiedzieć - proktosonomedWarto  wiedzieć - proktosonomedWarto   wiedzieć - proktosonomed

 

Anoderma – wyspecjalizowana skóra pozbawiona gruczołów, wyściełająca końcowy odcinek kanału odbytu.

 

Anus (odbyt) – końcowy otwór przewodu pokarmowego.

Warto   wiedzieć - proktosonomed

 

Anoskopia – badanie polegające na oglądaniu końcowego odcinka odbytnicy za pomocą wziernika zwanego anoskopem. Podczas badania możliwe jest również wykonanie prostych zabiegów terapeutycznych oraz pobranie wycinka do badania mikroskopowego. Pierwszy taki wziernik doodbytniczy znaleziono w ruinach Pompei.

Warto   wiedzieć - proktosonomed

Warto   wiedzieć - proktosonomed

Rys.1 Anoskopia    
Rys.2. Wziernik anoskopowy-anoskop

 

 

Badanie histopatologiczne – badanie utrwalonego i specjalnie zabarwionego fragmentu tkanki (np. błony śluzowej jelita) przez lekarza patomorfologa pod mikroskopem – pozwala na postawienie ostatecznego rozpoznania choroby.

Badanie per rectum – badanie odbytu i odbytnicy palcem.

Warto     wiedzieć - proktosonomed

Bańka odbytnicy – najszersza i najdłuższa część odbytnicy

Warto      wiedzieć - proktosonomed

Biegunka – zbyt częste oddawanie, w za dużej ilości, luźnego lub płynnego stolca.

Defekacja – proces wypróżnienia, który rozpoczyna bodziec w postaci rozciągnięcia ścian odbytnicy przez masy kałowe, a kończy zamknięcie kanału odbytu po oddaniu stolca.

Dyspepsja (niestrawność) – zaburzenie perystaltyki jelit charakteryzujące się bólem lub dyskomfortem w nadbrzuszu, który może być związany z wczesnym uczuciem sytości, uczuciem poposiłkowej pełności, wzdęciem, upośledzoną podatnością i pojemnością żołądka, nudnościami, wymiotami i refluksem niezwiązanym z kwaśną treścią żołądkową.

ERUS – badanie ultrasonograficzne (USG transrektalne) od strony światła odbytnicy. Polega na wprowadzeniu specjalnej sondy USG do odbytnicy. Dzięki właściwościom wprowadzonej głowicy uzyskuje się obraz na monitorze, na którym można ocenić występowanie ewentualnych patologii w obrębie ściany odbytnicy i tkanek okołoodbytniczych.

Esica – część jelita grubego znajdująca się w dolnej części jamy brzusznej po lewej stronie.

Hemoroidy (guzki krwawnicze) – tkanka w kanale odbytu o strukturze ciał jamistych. Najczęściej są to trzy sploty, ułożone wg tarczy zegara na godz. 3.00 7.00 i 11.00.

Warto      wiedzieć - proktosonomedWarto       wiedzieć - proktosonomed

 

Kanał odbytu – końcowy odcinek odbytnicy, otoczony mięśniami zwieraczami, poniżej tzw. linii grzebieniastej.

Warto       wiedzieć - proktosonomed

Kolonoskopia – badanie jelita grubego, podczas którego za pomocą aparatu zwanego kolonoskopem (długi, giętki wziernik wykorzystujący technikę światłowodu) można obejrzeć od wewnątrz całe jelito, pobrać wycinki do badania histoptaologicnzego lub przeprowadzić zabieg operacyjny np. usunięcie polipa. Pierwszy taki przyrząd skonstruowano w Japonii w 1964 roku, a pierwsze takie badanie u człowieka przeprowadzili Fox i Kreel w 1967 roku. Odmianą badania fiberoskopowego podobnego, do kolonoskopii jest fiberosigmoidoskopia, czyli tzw. FSS – oglądany odcinek jelita jest w tym przypadku krótszy (ok. 70 cm).

Warto wiedzieć - proktosonomed

Manometria odbytowo-odbytnicza – jeden z rodzajów instrumentalnych badań proktologicznych, w którym ocenia się funkcje zwieraczy odbytu. Metoda służy do pomiaru ciśnień w bańce odbytnicy i regionie zwieraczy.

Perystaltyka przewodu pokarmowego – przemieszczanie się materiału, w tym pokarmu i produktów trawienia w przewodzie pokarmowym.

Obliteracja – zamknięcie światła naczynia krwionośnego wskutek procesu chorobowego lub podania leku doprowadzającego do powstania zakrzepu.

Zaburzenia perystaltyki – schorzenia układu pokarmowego, charakteryzujące się nieprawidłowym czasem przechodzenia pokarmu i produktów trawienia w układzie pokarmowym.

Zespół jelita drażliwego (IBS) jest schorzeniem związanym z zaburzeniami perystaltyki – zaparcie wiąże się ze zbyt długim czasem przechodzenia treści pokarmowej przez przewód pokarmowy, a biegunka - ze zbyt krótkim.

Polip – narośl rosnąca do światła narządu (np. jelita).

Warto  wiedzieć - proktosonomed


Rektoskopia – badanie odbytnicy za pomocą wziernika, w którym można obejrzeć jelito na odcinku do około 30 cm. Pierwszy taki aparat skonstruował Kelly w 1923 roku.

Warto   wiedzieć - proktosonomed

Warto   wiedzieć - proktosonomed

Warto   wiedzieć - proktosonomed

 Ryc.1 Pozycja kolanowo-łokciowa podczas rektoskopii

Ryc.2. Pozycja ciała podczas rektoskopii u osób ciężko chorych, nie mogących przyjąć pozycji kolanowo-łokciowej Ryc.3 Schemat badania rektoskopowego

 

Sigmoidoskopia - badanie jelita grubego, podczas którego za pomocą aparatu zwanego kolonoskopem (długi, giętki wziernik wykorzystujący technikę światłowodu) można obejrzeć od wewnątrz całe jelito, pobrać wycinki do badania histoptaologicnzego lub przeprowadzić zabieg operacyjny np. usunięcie polipa.

 

Warto   wiedzieć - proktosonomed

 

Sfinkterotomia – zabieg polegający na częściowym nacięciu lub przecięciu włókien mięśnia zwieracza wewnętrznego odbytu w dnie szczeliny). Sfinkterotomia wewnętrzna boczna obniża spoczynkowe ciśnienie w kanale odbytu sprzyjając wygojeniu się szczeliny. Zabieg trwa około 20 min. W znieczuleniu ogólnym lub lędzwiowym nacina się skóre na brzegu odbytu - sfinkterotomia otwarta, lub bez przecinania skóry - sfinkterotomia zamknięta. Wypreparowywuje się zwieracz wewnętrzny i nacina się. Powikłania głównie pod postacią objawów nietrzymania gazów i stolca występują nawet do 30%. Skuteczność lecznicza sfinkterotomii - ponad 95%, nawroty szczeliny 3-6%, 

Test na krew utajoną w stolcu – badanie stolca w kierunku obecności krwi, niewidocznej gołym okiem, przy użyciu specjalnych testów. Badanie może być przeprowadzone po odpowiednim przygotowaniu i poinformowaniu pacjenta o zasadach badania (odpowiednia dieta, brak preparatów żelaza-leki)

Warto    wiedzieć - proktosonomed

Wlew doodbytniczy (tzw. wlew cieniujący) – badanie radiologiczne polegające na wykonaniu serii zdjęć RTG po wprowadzeniu do światła jelita środka kontrastowego, np. papki barytowej. Dokładniejsze jest tzw. Badanie dwukontrastowe, w którym oprócz barytu wprowadza się również powietrze rozciągające ściany jelita.

Zespół jelita drażliwego – przewlekłe, nawracające zaburzenia perystaltyki przewodu pokarmowego charakteryzujące się bólem brzucha/dyskomfortem, wzdęciem oraz zmienionym rytmem wypróżnień (zaparcie, biegunka lub naprzemiennie oba te objawy). Są dwa główne rodzaje zespołu jelita drażliwego – zespół jelita drażliwego z zaparciem (IBS-C) oraz zespół jelita drażliwego z biegunką (IBS-D).

Warto    wiedzieć - proktosonomed


Zaparcie - zgodnie z tzw. kryteriami rzymskimi, pod pojęciem zaparcia (constipatio) uznaje się oddawanie mniej niż 3 stolców tygodniowo, a ponadto: defekacja z dużym wysiłkiem, uczucie niepełnego wypróżnienia, twarde stolce (brak luźnych stolców). Zaparcie stolca jest problemem 16-28 proc. populacji w Polsce.

 

Zakrzep brzeżny – guzek brzegu odbytu będący skrzepniętą krwią, która wydostała się pod skórę z pękniętej żyły brzegu odbytu lub zakrzep w splocie przyodbytowym.

Zwieracze odbytu – mięśnie okalające odbyt odpowiedzialne za trzymanie stolca i gazów.